مرتضا پارسا   

صخره ها
این صخره ها که مشت مرا پرنمی کنند
اندوه وخشم راکه تصور نمی کنند
یک تکه کوه سوی تو پرتاب می کنم
من سد آهنین تورا آب می کنم
شلیک می شوند بسوی تو دستها
این رشته کوهها همه تا دوردستها
شلیک می شوند تمام امید ها
زیرشکنجه ها همه ی روسفید ها
شلیک می شوم به توبا انتحار خویش
باچند نسل هم وطن داغدار خویش
من ریشه می دوانم وخون می خورد زمین
خون من است نقش به دیوار آهنین
غیرازبه خون شعار که خوانا نمی شود
رنگ اصل اگر نباشد مانا نمی شود
نارنجکم به جای دلم می طپد بیا
قلبم میان آهن وخون می کپد بیا
دشمن بیا که پیش تو آغوش واکنم
ازبیت قدس بلکه توراجا به جا کنم
بلکه تورا زمین بدهم قدرهیکلت
شاید بکار آید ازآن پس مسلسلت
لینک
شنبه ۱٥ اردیبهشت ،۱۳۸٦ - عبدالرحیم سعیدی راد

   مرتضی پارسا   

مادربه روی دختر همسایه مان بخند
ازخون من به دست قشنگش حنا ببند
اوهم شبیه ملک سلیمان یتیم بود
شبها اجاق خانه ی سردش عقیم بود
مادرکدام سمت مراخاک می کنی ؟
پیراهنت نه قلب مرا چاک می کنی
«پیراهنی که آید ازو بوی یوسف»ات
پنهان بکن که خصم نبیند تاسفت
مادرچقدرکوه که ازسنگ باقی است
تا اینقدرکه خرد شود جنگ باقی است
مادرهزارمرتبه مادرشوی کم است
دشمن برای نسل کشی مان مصمم است
لینک
شنبه ۱٥ اردیبهشت ،۱۳۸٦ - عبدالرحیم سعیدی راد

   ۳۱۳ ذوالفقار   

                                  *علیرضا قزوه

هنوز هم كه هنوز است

همايشي

بزرگ تر از حج نيست

كتابي

شگفت تر از قرآن

عبارتي

شيواتر از

"اقرا بسم ربك الذي خلق ..."

هنوز هم كه هنوز است

ماهواره ها

دنبال رد پاي تو مي گردند

در ليله الاسراء

وصهيونيزم

با مركاوا

با هزار جور سلاح

در خيبر جنوب

مغلوب "نصرمن الله" مي شوند

 

هنوز هم كه هنوز است

مولا علي(ع)

با بازوان خيبري اش

سلمان پاك

با انديشه اش

اسطوره ي دلاوري اند

گفتند از دينت بگو

گفتي كه بر طريقت ابراهيمم

دين حني !

و كيست كه مثل تو

اسحاق را

با اسماعيل آشتي بدهد؟!

خاخام هاي خام

اما اصحاب تفرقه و كيدند

سيا و پنتاگون

همراه با موساد

دنبال راه هاي دشمني اند

راهي كه شيعه را

دشمن كند با

برادران اهل تسنن

ديروز

با كاريكاتور

امروز

با قطعنامه و با ماهواره ي جاسوسي

 

مي بيني محمد(ص)!

كعب الاحبار

از اسلامش برگشته است

به جلد دوم اسرائيليات

خاخام ها

عروسك موسادند

بگذار ابوسفيان

به گله هاي شتران و آواكسش بنازد

و خاخام هاي يك چشم

به حق"وتو"

دلخوش شوند

ابولهب پنهاني

با تل اويو رابطه داشته باشد

اما هنوز هم كه هنوز است

ذوالفقار علي پر مي كشد

بالاتر از بمب اتم

بالاتر از تمام ماهواره هاي شياطين

 

نبرد آرماگدون تمام شد

نبرد آرماگدون نبرد جنوب بود

و اين حسن نصرالله

تنها يكي از آن

سيصد و سيزده ذوالفقار

نبرد آرماگدون تمام شد

و ذوالفقار

و نصرالله

خاخام هاي يك چشم را

بي چشم كرد .

 

هنوز هم كه هنوز است

تو

نوانديش تري از تمامي آن ها

كه جمع شده اند

در شوراي امنيت

و پشت سر هم

قطعنامه

شليك مي كنند.

لینک
دوشنبه ۳٠ امرداد ،۱۳۸٥ - عبدالرحیم سعیدی راد

   نامه ای برای کودکان لبنانی   

                                   *عبدالرضا شهبازی
قا نا را که روی آتش دیدم

نا مه ای برا یت نو شتم

         تا از تو خبری بگیرم

ولی به هر اداره پستی که ر فتم

      از تحو یل نا مه ام به آدرس قانا  امتناع کر دند

نا مه را به دست باد دادم

                      بر گشت خورد

با نشانه گلو له ای بر سینه اش

صبح از خا نه بیرون زدم

   وقتی عکست را روی صفحه اول شرق دیدم

 گر یه اما نم  برید

  برای اینکه کسی گر یه هایم را نبیند

 اشک هایم را پشت عینکم پنهان کردم

 قا نا در آتش می سوخت

  ومن در شوق دوباره دیدن تو

 دریغ از دیداری دوباره

 وقتی تو را روی دست های خسته پدرت دیدم

 چقدر  شبیه غزل خودم بودی

****

شب ملحفه را از روی غزل کنار زدم

                           و هی نگا هش کردم

صبح عکس تو را

   تمام خبر گزا ریها به جهان مخا بره کردند

             و خبر مر گت...

 ********

اما سران عرب همچنان بی خیال از همه چیز

 در لا بی های کشور های ارو پایی

                        به دنبال خود می گشتند.

***

حا لا دیری است که بر این با ورم

که ماه مسا فر غر یبی است

که در ایستگاه قانا برایم دست تکان می دهد

 و من هی به اعتبار این جهان

 که روزی صدای موذیانه این کلاغ ها

                    در رود می ریزند

 سایه به سایه به دنبال تو می آیم.

 آرام بخو اب کودکم

که دیر نیست

 رویا های تو در افقی روشن

در ایستگاهی دیگر از جهان

 همه ما به هم می رسیم

  و تو با شیطنت های کو دکا نه ات

             شوق دوباره دیدن را در من زنده می کنی.

پی نوشت

۱-قانا نام منطقه ای در لبنان

۲- شرق نام یکی از روز نا مه های صبح ایران

لینک
شنبه ٢۸ امرداد ،۱۳۸٥ - عبدالرحیم سعیدی راد

   دو مثلث   

                         *بهاره اله بخش زاده

دو مثلث که بر هم منطبق نشوند

بزرگترین دایره ها را به آتش می کشند آخر

هنوز آتش بس نشده

آتش زیر خاکستر است

کنار آوار مکعبها و مستطیلها .

راس یکی از مثلثها را بچرخانی بس است سید حسن

بچه ها منتظرند

چه هندسه آزار دهنده ای

برای کودکی که از هر چه مثلث بیزار است.

لینک
سه‌شنبه ٢٤ امرداد ،۱۳۸٥ - عبدالرحیم سعیدی راد

   انفجار و آتش و دود   

*شایا تجلی

باز دوباره اتفاقی داره تو هوا میو فته

داره باز دوباره بمبی بی سر و صدا میو فته

توی روزنامه می خونی: انفجار و آتش و دود

سایه سیاه وحشت روی خونه ها میوفته

بوی پیراهن سوخته بوی تاول تن سوخته

بدنای تیکه پاره زیر دست و پا میوفته

خونه تو هجوم پاییز خونه زیر بار آوار

توی حوض خونه عکس اشک ماهیا میوفته

داریم عادت میکنیم ما به صدای بمب و آتش

داره توی گوش دنیا این صداها جا میوفته

حالا موسیقی موشک حالا موسیقی راکت

تندیس خشم و خشونت داره از هوا میوفته

خونه تو هجوم پاییز خونه زیر بار آوار

توی حوض خونه عکس اشک ماهیا میوفته

لینک
دوشنبه ٢۳ امرداد ،۱۳۸٥ - عبدالرحیم سعیدی راد

   بيروت يا باروت؟   

                           *سید محمد امین جعفری حسینی

نمی دانم این جناس های نجس

کی

 آتشفشان این بغض کهنه

       می توانند باشند       

       اما

        سال هاست

           نجابتت

          گم است

     پشت جنابت نجیب زاده های بی استخوان عرب

و جوانان  خانه ندیده ات

در کف چارخانه های سرخ و سفید عقال هم لهجه ها

 ودشداشه های شاد همسایه ها شان مانده اند

 

مانده اند

پشت حکایت های تازه ی تازیانه و زیتون

وروایت تورات های تازه را

            خط می نویسند

اینجا جای امنی نیست

اما چند ساحل آنطرف تر از همین مدیترانه

ملک یزید های زیادی می شناسم

           که لخت لمیده اند و  

           لخته های خون ما را

     در سکر ترانه های ام کلثوم می بلعند

این جماعت

گوساله های سامری هم نباشند ،

           رمه رم کرده اند ،

                  که بجای علف

              "الف لیله واللیله " می جوند و

                              قیلوله هایشان را

                             به چرت های چرت شان وصله می زنند

از بصره خرما می شناسند و

از فلسطین

چز تین و زیتون و سیبستان هاش

               چیزی نمی شناسند

اما خوب می دانم

سخت از بیروت می ترسند و

                نامش را  

                   باروت می نویسند

لینک
یکشنبه ٢٢ امرداد ،۱۳۸٥ - عبدالرحیم سعیدی راد

   خدا مرا فلسطين آفريد!   

                               *هاشم کرونی

خدا مرا سنگ آفرید

که خستگی دست هات را بوسه بزنم

کشیدگی بازوانت را

 پرت تانک ها شوم

 

خدا مرا زیتون آفرید

تا بلندی قامتت را قد بکشم

بارور باشم و

طول و عرض مقدس دست هات را باور کنم

 

خدا مرا رود آفرید

تا خستگی چشم هات را گریه کنم

پخش رگ هات شوم ،

 رنگ گونه هات بمانم

 

خدا مرا بیابان آفرید

تا در بی پناهی ام ماوا بگیری

بی کسی هات را

شریک خستگی هات باشم

 خدا مرا فلسطین آفرید

تا از کرانه های غربی دامنت

دوستت دارم پرتاب کنی

تا از صلبی سنگهام

کلمه های مقدس زیتون برویاند

و رودها پناه بی پناهی بیابان هام باشند

خدا مرا فلسطین آفرید

لینک
یکشنبه ٢٢ امرداد ،۱۳۸٥ - عبدالرحیم سعیدی راد

       

                                          *طیبه نیکو

شریف !

وقتی سنگ ها دست هات را پیدا نکردند

بلند شو!

تکه تکه های تنم را بردار

پرتاب کن

ذره ذره های گم شده ام را

تا تاول های اطراف لب هام به شکل فریاد درآیند

تا تنم بوی زیتون زارهای سالیان دور بگیرد

*

شریف!

تانک ها که از کنار شقیقه ام می گذشتند

از لابه لای انگشت هام

عجیب بوی شقایق له شده می آمد

پرت پوتین ها که می شدم

یادت می آید

بر بلند ترین درخت زیتون

آشیانه مان را

من هنوز هم لالایی می خوانم

تخم های شکسته را

جوجه هایی که بلندای پروازشان فراتر از خاک ها نرفت

*

شریف!

به گرگ و میش چشم هام نگاه کن

فلسطین هم درست مثل من

زنی ست

با پاهای خون آلود

هزاران بار هم که بر خاک بیافتد

دوباره برمی خیزد

سنگریزه ها را از دامنم بردار.

لینک
یکشنبه ٢٢ امرداد ،۱۳۸٥ - عبدالرحیم سعیدی راد

   فرياد بزن   

                            *علی داوودی

فریاد بزن

در واشنگتن‌

سازمان ملل

تنها صندوق رایی است

                              که در آن       

بلیط های باطل شده و آب دهان می اندازند

فریاد بزن در توکیو

در مسکو

که سامسونگ از آن ماست

 

فریاد بزن

و به مرسدس بنز بگو

که تمام دنیا با ماست

                         و خدا

فریاد بزن تا آبراهام لینکلن برده ها را لغو نکند

 

فریاد بزن در تهران خودمان

وبیکاره های ویلان بر چمن پارک ها را بیدارکن

                 - درختان را می گویم-

بیدار کن تا از شاخه های ناباورشان

                                           خورشید بشکفد

لینک
شنبه ٢۱ امرداد ،۱۳۸٥ - عبدالرحیم سعیدی راد