نامه ای برای کودکان لبنانی   

                                   *عبدالرضا شهبازی
قا نا را که روی آتش دیدم

نا مه ای برا یت نو شتم

         تا از تو خبری بگیرم

ولی به هر اداره پستی که ر فتم

      از تحو یل نا مه ام به آدرس قانا  امتناع کر دند

نا مه را به دست باد دادم

                      بر گشت خورد

با نشانه گلو له ای بر سینه اش

صبح از خا نه بیرون زدم

   وقتی عکست را روی صفحه اول شرق دیدم

 گر یه اما نم  برید

  برای اینکه کسی گر یه هایم را نبیند

 اشک هایم را پشت عینکم پنهان کردم

 قا نا در آتش می سوخت

  ومن در شوق دوباره دیدن تو

 دریغ از دیداری دوباره

 وقتی تو را روی دست های خسته پدرت دیدم

 چقدر  شبیه غزل خودم بودی

****

شب ملحفه را از روی غزل کنار زدم

                           و هی نگا هش کردم

صبح عکس تو را

   تمام خبر گزا ریها به جهان مخا بره کردند

             و خبر مر گت...

 ********

اما سران عرب همچنان بی خیال از همه چیز

 در لا بی های کشور های ارو پایی

                        به دنبال خود می گشتند.

***

حا لا دیری است که بر این با ورم

که ماه مسا فر غر یبی است

که در ایستگاه قانا برایم دست تکان می دهد

 و من هی به اعتبار این جهان

 که روزی صدای موذیانه این کلاغ ها

                    در رود می ریزند

 سایه به سایه به دنبال تو می آیم.

 آرام بخو اب کودکم

که دیر نیست

 رویا های تو در افقی روشن

در ایستگاهی دیگر از جهان

 همه ما به هم می رسیم

  و تو با شیطنت های کو دکا نه ات

             شوق دوباره دیدن را در من زنده می کنی.

پی نوشت

۱-قانا نام منطقه ای در لبنان

۲- شرق نام یکی از روز نا مه های صبح ایران

لینک
شنبه ٢۸ امرداد ،۱۳۸٥ - عبدالرحیم سعیدی راد