شهر و شيون‌   

                                                          * سيروس‌ اسدي‌

 اينجا گلوي‌ عشق‌ پر از سرب‌ و آهن‌ است‌

 شيواترين‌ ترانه‌ در اين‌ شهر شيون‌ است‌

 

 ديري‌ است‌ دل‌ سپرده‌ به‌ رؤياي‌ سبز آب‌

 باغي‌ كه‌ ابرهاش‌ عقيم‌ و سترون‌ است‌

 

 آرام‌ گريه‌ مي‌كند، آرام‌، شهر من‌

 چون‌ گريه‌هاي‌ مرد كه‌ مقهور دشمن‌ است‌

 

 با درد خو گرفته‌ و با داغ‌ آشناست‌

 اين‌ چشم‌هاي‌ خسته‌ كه‌ هر سوي‌ با من‌ است

 اي‌ خشم‌ قهرسوز كه‌ از ياد رفته‌اي‌

 تا چند اين‌ شكيب‌ كه‌ فصل‌ شكفتن‌ است‌

 

لینک
شنبه ٢٤ تیر ،۱۳۸٥ - عبدالرحیم سعیدی راد